گنج

هر نیم شبان در پی یک جمله ی نابم

صد جمله فرستادم و افسوس ندادی تو جوابم

از آتش عشق تو همی سوزم و سازم

زین سوختن و ساختن عمریست سرا پا به عذابم

با همرهی عشق ز طوفان نهراسم

تا دل به تو دارم همه جا ره به صوابم

آخر به کجا زین دل حیران به تو گویم

خواهان چو نباشد همه اسرار سپارم به کتابم

دریای وجودم همه اسرار نهانیست

روز تو بدین گنج رسی وای که خوابم!